Pomen i sahrana kraljevih vojnika

Štampa PDF
Ocena korisnika: / 0
LošeNajbolje 

Episkop zahumsko-hercegovački i primorski Grigorije danas je u crkvi Svetog Save u Bileći služio opijelo ekshumiranim pripadnicima Jugoslovenske vojske u otadžbini Bilećke vojno-četničke brigade. Posmrtni ostaci ekshumirani su iz masovne grobnice sa lokacije "Mera" u Bileći i su sahranjeni u novoizgrađenoj kripti u porti hrama Svetog Save, a potom će biti osveštano mjesto u jednom od gradskih parkova, gdje je izgrađen spomenik za pripadnike ove vojske...

 

- Nema vjerodostojnih podataka o tome koliko je bilo poginulih u borbama Kraljeve vojske i partizana, ali se procjenjuje da je riječ o nekoliko stotina vojnika i civila. Iz masovne grobnice na Meri ekshumirani su posmrtni ostaci 21 strijeljanog civila i vojnika, koje su partizani pronašli u bolnici, pa potom ubili - istakao je predsjednik Odbora za sahranu Miladin Samardžić.

On je dodao da partizanska komanda nije dozvolila rodbini da ih sahrani, nego su ih zatrpali u masovnu grobnicu, istakavši da se nastavlja potraga i za drugim lokacijama masovnih egzekucija komunističkog režima.

Poslije opijela u crkvi Svetoga Save, koje je služio vladika zahumsko-hercegovački Grigorije, i sahrane u prisustvu više od 1.000 Bilećana, osveštano je i mjesto gdje će biti izgrađen spomenik pripadnicima Jugoslovenske vojske u otadžbini.

- Danas su kosti potrvene čule glas sina Božijeg i pjesmu vjere, nade, ljubavi, života, pjesmu krsta i vaskrsa, pjesmu tuge i radosti. One se danas smiruju, a sa njima smiruju se i duše naše. Danas se radujemo što pobjeđuju pravda i milost Božija i što nema te ljudske nepravde koja neće, kad-tad, biti otkrivena i pokazana i prokazana kao ništavna, kao nevažna i prolazna - istakao je vladika Grigorije obraćajući se rodbini i okupljenim Bilećanima.

Prilikom prenosa kostiju iz masovne grobnice, sahrane u kriptu i osveštanja mjesta gdje će se nalaziti spomenik, govorili su i članovi Odbora Peko Zvijer i Milorad Vujović, kao i načelnik opštine Bileća Slavko Bekan.

Pred kraj rata, 2. oktobra 1944. godine u Bileću su ušle jake partizanske jedinice, a odmah poslije toga počelo je hapšenje i strijeljanje pripadnika vojske Kraljevine Jugoslavije u otadžbini i Pokreta otpora, koji su bili pod komandom Dragoljuba Draže Mihailovića.

Među više od sto strijeljanih bio je veliki broj civila i ranjenika, koji su odvedeni iz bilećke bolnice. Oni su dovezeni na lokaciju Selimovića Mera u centru Bileće i strijeljani u plitkoj masovnoj grobnici.

Poslije 65 godina njihovi posmrtni ostaci su ekshumirani.

- Prema našim podacima, ovdje je za jedan dan, 2. oktobra 1944. godine strijeljano 106 Bilećana, uglavnom ranjenika iz bolnice i civila. Prema nekima, Bileća je tog 2. oktobra oslobođena, oni drugi tvrde da je pala. Smatram da je ona tog dana pala, jer je napravljen zločin i nepotrebna odmazda prema nedužnim - rekao je član Odbora za ekshumaciju i sahranu žrtava u Bileći u Drugom svjetskom ratu profesor Momčilo Kureš.

On je dodao da je glavnina pripadnika Kraljeve vojske u otadžbini ranije otišla na jug prema Dubrovniku i Trebinju, da bi bili bliže moru gdje su očekivali pomoć Engleza, a to su iskoristili partizani i zauzeli grad.

O bilećkim, kao i o ostalim nevino nastradalim žrtvama u istočnoj Hercegovini, dugo se nije smjelo javno govoriti. U Odboru za ekshumaciju i sahranu žrtava planiraju da u Donjem parku, u blizini Spomenika nastradalim partizanima, uskoro započne gradnja spomenika za sve postradale pripadnike Pokreta otpora Dragoljuba Mihailovića i Vojske Kraljevine Jugoslavije.

Ovaj spomenik trebalo bi da bude znak pomirenja, da više nikada u istoriji ne bi došlo do krvavog i besmislenog bratoubilačkog rata među Srbima.

Cvijeće za borce NOR-a

Povodom 2. oktobra, Dana oslobođenja Bileće, pripadnici Saveza udruženja boraca NOR-a položili su cvijeće na partizansku spomen-kosturnicu u centru toga grada. Polaganje je obavljeno prije obreda, prenosa i sahrane posmrtnih ostataka pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini.

Hamzaginica

Bilećani su pobijeni na muslimanskom imanju porodice Selimović, zvanom Selimovića Mera.

- Tu je živjela jedna starija žena koju smo zvali Hamzaginica. Ona je znala da se ovdje pred njenom kućom dogodio teški zločin i nikada nije dala da se ovo dira i da se ovdje nešto gradi, tako je masovna grobnica sačuvana od skrnavljenja ovoliko godina - pojašnjava Kureš.

 

Glas Srpske / BILEĆAinfo

Komentarišite vijest